De koninginnerit van deze Ronde van Frankrijk is tevens de laatste en langste in de Alpen, drie legendarische cols van de buitencategorie moeten bedwongen worden voordat de klassementsrenners precies weten wat ze aanstaande zaterdag in de tijdrit moeten gaan doen.
Net zoals de etappe naar Prato Nevoso begint ook deze rit in Embrun, hiervoor verwijs ik dan ook terug naar de voorbeschouwing op etappe 15.
De klim naar l’Alpe d’Huez is natuurlijk de bekendste van de wielerwereld. Met de start in Le Bourg-d’Oisans waar de 18e etappe van start zal gaan, via de 21 haarspeldbochten, door het dorpje Huez en dan naar Het skistation dat in de jaren ‘20 van de vorige eeuw is ontstaan. De gemeente Huez (1.600 inwoners) behoort tot het departement Isère en ligt in de regio Rhône-Alpes, meer daarover in de voorbeschouwing op de volgende rit.
L’Alpe-d’Huez is één van de belangrijkste en oudste skioorden in de Franse Alpen met 263km aan pistes waaronder de zwarte Sarenne piste, met 16km de langste ter wereld in zijn soort. Het skioord ligt op de flanken van het Grandes Rousses massief waarvan de Pic Blanc (3330m) de hoogste top is. In 1968 werd tijdens de Olympische Winterspelen van Grenoble hier het bobsleeën georganiseerd.
In 1952 vormde de Alp het decor voor de eerste aankomst bergop in de Tourgeschiedenis, niemand minder dan Fausto Coppi reed iedereen op een hoopje en kwam solo binnen. Hierna zou het tot 1976 duren voordat er weer naar het skioord geklommen zou worden, Joop Zoetemelk zette een Nederlandse traditie op gang die werd gevolgd door Hennie Kuiper (1977, 1978 ), wederom Joop Zoetemelk (1979), Peter Winnen ( 1981, 1983 ), Steven Rooks ( 1988 ) en de laatste landgenoot die won was Gert-Jan Theunisse in 1989. Theunisse deed dit na een lange solo op vrijwel hetzelfde parcours als de etappe van dit jaar, ook toen met het drieluik Galibier-Croix de Fer-Alpe d’Huez. Het was op dat moment de 8e Nederlandse zege op 14 aankomsten, inmiddels staan ‘we’ op 8 van de 25 wat nog steeds beter is dan alle andere landen. Italië is naast Nederland het enige land met meer dan 3 zeges. Fausto Coppi, 2x Gianni Bugno, Roberto Conte, Giuseppe Guerini en natuurlijk 2x Marco Pantani leverden hen 7 zeges op. Pantani deed in 1997 37′35 over de klim waarmee hij recordhouder is, al kwam Lance Armstrong in 2004 nog aardig in de buurt tijdens de enige klimtijdrit die hier ooit verreden werd. Sindsdien was er slechts één aankomst op “de Nederlandse berg” in 2006 toen Frank Schleck het andere horizontale rood-wit-blauw liet wapperen, Schleck zat in een sterke kopgroep waar hij Damiano Cunego als laatste wist af te schudden.
Lees verder op Wedden op Sport